«Έχω τη μνήμη ενός καλά συντηρημένου ζωολογικού κήπου, όπου τα ζώα φροντίζονταν με προσοχή. Κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, ήταν πολύ επισκέψιμος», θυμάται ο κ. Φ., πρώην δήμαρχος του δήμου. Αυτή η άποψη φαίνεται να είναι ευρέως διαδεδομένη, λαμβάνοντας υπόψη τις πολλές αναμνήσεις που αναδύονται.
«Ο ζωολογικός κήπος ήταν κυρίως γεμάτος με αιλουροειδή, με μερικές αρκούδες, αλλά οι συνθήκες διαβίωσης ήταν αμφισβητήσιμες», αναφέρει.
«Θυμάμαι μια φρικτή τάφρο για αρκούδες, εντελώς από σκυρόδεμα, χωρίς καμία διέγερση και τρομερά υπερπλήρη!»
«Κατά την επίσκεψή μου το 1995, το πάρκο φιλοξενούσε ένα ζευγάρι λιονταριών, ένα άλλο ζευγάρι ιαγουάρων, καθώς και 4 ή 5 καφέ αρκούδες σε μια τσιμεντένια τάφρο. Θυμάμαι επίσης μια καμήλα σε ένα μεγάλο ξύλινο κλουβί κοντά στην παιδική χαρά. Τότε, οι ιδιοκτήτες είχαν αναφέρει οικονομικές δυσκολίες (έλλειψη επιχορηγήσεων) και συνεπώς την αδυναμία να πραγματοποιήσουν βελτιώσεις. Ήταν παθιασμένοι με τα ζώα, αλλά η οπτική τους για το ζωολογικό κήπο δεν συμφωνούσε πλέον με τα τρέχοντα πρότυπα. Ευτυχώς, το πάρκο έκλεισε τις πόρτες του το 2002, αλλά θεωρώ ότι ήταν αργά δεδομένου του περιορισμένου μεγέθους των περιφραγμάτων και της έλλειψης αλλαγών που συνέβησαν σε 20 χρόνια. Ήταν μια άλλη εποχή...»
Πράγματι, σήμερα, περισσότερο από δύο χρόνια μετά την απόκτησή του, το περιφερειακό συμβούλιο έχει ξεκινήσει την αποκατάσταση του δρόμου που οδηγεί στον Πυύ ντε Ντομ. Θεωρούμενος ως μια μαύρη κηλίδα στο τοπίο, μια ελιά σύμφωνα με τον δήμαρχο του Όρσιν, Ζαν-Μαρκ Μορβάν, ο δρόμος επανασχεδιάστηκε μετά από εργασίες απομάκρυνσης αμιάντου, αρχαιολογικές ανασκαφές, την παρέμβασή μου και των εκσκαφέων. Έτσι ξεκινά μια νέα εποχή, όπου τα πρόβατα έχουν αντικαταστήσει τους λύκους.
