Het Fort van Vaujours: In 1870, na de gedeeltelijke bezetting van Frankrijk door het Pruisische leger, werd het Séré de Rivières verdedigingssysteem ontwikkeld om Parijs te beschermen. Tussen 1874 en 1881 werden achttien forten, vijf redoutes en 34 batterijen rondom de stad gebouwd, waaronder het fort van Vaujours.
Bouw en Kenmerken
De bouw van het fort begon in 1876 met een vijfhoekig fort voorzien van 48 stukken geschut en een bezetting van 691 soldaten. In 1882 werd de bouw voltooid, met een unieke indeling bestaande uit twee bijgebouwen die via een overdekt pad verbonden waren met het centrale fort.
Het fort van Vaujours vormde een rechthoek, omgeven door de vestingwalstraat, die een gracht nabootste, onderbroken door de toegangscaponnière die de verdediging verzorgde.
Ontwikkeling en Gebruik
In 1911 werd het fort gemoderniseerd met de toevoeging van een mitrailleurkoepel en een Mougin-koepel uitgerust met twee kanonnen van 155 mm, hoewel deze laatste inmiddels zijn verwijderd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het fort als oefenterrein voor het leger.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikte de regering-Daladier het fort vanaf 19 december 1939 als interneringskamp voor veroordeelden en dakloze oproepbare personen, in de periode die bekendstaat als de "Vreemde Oorlog".
Vandaag de dag blijft het fort van Vaujours een historisch getuigenis van de militaire bouwkunst uit de 19e eeuw, herinnerend aan de tijden van strijd en spanningen die de geschiedenis van Frankrijk hebben gekenmerkt.
