Het Sanatorium Nestor Pirotte, gelegen vlakbij Parijs, was een van de eerste ziekenhuizen die generaties tuberculosepatiënten bijna een eeuw lang opving, tot de sluiting aan het einde van de vorige eeuw.
Het bestaat uit een paviljoen voor zieke mannen, evenals een complex van gebouwen met algemene diensten.
Na te zijn gevorderd tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd in 1925 een tweede paviljoen voor vrouwen gebouwd. Dit maakte het sanatorium geschikt voor 320 bedden.
In 1965 werden de twee oude paviljoens, die verouderd waren, samengevoegd tot een ziekenhuisgroep voor ouderen, die zo tot 1997 functioneerde.
