Het Sanatorium Delirium, gelegen niet ver van Parijs, is een van de eerste ziekenhuizen die generaties tuberculosepatiënten bijna een eeuw lang heeft opgevangen, tot de sluiting aan het einde van de vorige eeuw.
Het bestaat uit een paviljoen gewijd aan zieke mannen, evenals een reeks gebouwen die de algemene diensten huisvesten.
Na te zijn gevorderd tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd in 1925 een tweede paviljoen voor vrouwen gebouwd. Dit stelde het sanatorium in staat een capaciteit van 320 bedden te bereiken.
In 1965 worden de twee oude paviljoenen, die verouderd waren, samengevoegd tot een ziekenhuisgroep voor ouderen, die zo tot 1997 functioneerde.
