De Verlaten Sanatoria in Frankrijk: Vergeten Erfgoed van Urbex

  • Geplaatst door florian chazal

Sanatorium Simone Weber

Op de gemeente van Lay-Saint-Christophe in Lorraine, de sanatorium Simone Weber, aan oorsprong Sanatorium Spillmann, is een van de van meer oud sanatoria, gebouwd aan de einde van 19e eeuw en een van de van meer groot van Europa 1 Frheeftnce. Op deze tijdperk , de tuberculose zou zijn verantwoordelijke van een sterfgevallen op zeven, en de ziekte zou zijn eerst verklaard in omgeving geïndustrialiseerde stedelijk en zou zich verspreiden in de wijken de meer arm van de stad.

Het gebouw heeft geweest getransformeerd in ziekenhuis in de jaren 1970 voor om te zijn gesloten en verlaten in 2006. Daarna de krakers hebben genomen de relais en een dakloze er zou zijn gebleven een moment, zich doen doorbrengen voor de spook van toeristen in zoektocht van paranormale ervaringen. , dan dat hij zou hebben gekonnen eisen deze offers aan van jagers van geesten.

Sanatorium Eugène Aram

Het is een spookplaats door uitmuntendheid ! De voormalige sanatorium Eugène Aram in Aquitaine is niet meer in activiteit, maar het is niet niet nog buiten gebruik, auto de materiaal medisch en de fauteuils van zorgverlening zijn altijd daar. In dit plaats waar de architectuur modern ontmoeting de oude kasteel burgerlijk, de ijzingwekkende sfeer gecreëerd door de aanwezigheid van talrijke zieken in de verleden is altijd dichtbijinte.

En feit, het was aan oorsprong een domein privé die heeft geweest verkocht aan de staat in 1936 en getransformeerd in centrum van behandeling van de tuberculose. In de jaren 1960, het is geworden een sanatorium, daarna een centrum medisch, voor om te zijn volledig gesloten. De storm van 1999 heeft feit veel van schade, beschadigend streng de park van domein, die heeft niet niet geweest onderhouden sinds zijn verlating. Deze huis van rust u zal geven zeker de stoel van poule.

Sanatorium Michel Peiry

Het Sanatorium Michel Peiry ligt in Languedoc-Roussillon. Het is eigenlijk een paviljoen van de hemel, een rustplaats in de openlucht, ontworpen voor kinderen en jongeren. Het ligt verstopt in de bergen en lijkt op een spookhuis. Verlaten sinds de sluiting in 1995, een groot deel van het meubilair blijft nog binnen, met ingeslagen deuren en gebroken ramen, de sfeer is echt beangstigend. De lege klaslokaal van het complex straalden een bijzonder somber atmosfeer uit. Het is een horrorfilm.

Nog steeds in de regio, in Grau du Roi, is een ander medisch verzorgingshuis verlaten en wordt tegenwoordig afgebroken om het te veranderen in natuurlijke ruimte. Het probleem is dat er slechts één gebouw over blijft in het complex: het oude administratieve gebouw.

Sanatorium de Dreux

Opengesteld voor patiënten aan het begin van de jaren 1930, is het Sanatorium van Dreux een uitgestrekt complex van meerdere hectare. Het bevatte destijds een prophylaxekamer met lazaret en een paviljoen voor kinderen, evenals het beroemde sanatorium zelf. Het is verdeeld in 3 afzonderlijke gebouwen. Het sanatorium is uiteindelijk gesloten in de jaren 1960, en het preventiehuis is een medische school geworden, daarna een hospice voor patiënten in de eindfase... om je kippenvel te bezorgen!

Men geloofde ook lange tijd dat het de plaats was van talrijke paranormale verschijnselen: dichtklappende deuren, patiënten die zonder reden bloedden... Hoewel het gebouw van buiten nog steeds staat, is de buitenkant bedekt met graffiti. Wat de binnenkant betreft, is die nog verder vervallen. Het is in 1999 door de gemeente Dreux voor 1 € symbolisch aangekocht, maar nog steeds buiten gebruik.

Sanatorium Nestor Pirotte

In het midden van een bos aan de Oise in het noorden van Frankrijk, heeft het sanatorium Nestor Pirotte, oorspronkelijk bekend onder de naam van het sanatorium van Angicourt, altijd een trotse uitstraling met zijn gekleurde gevel en zijn redelijk elegante architectuur. Echter, is een groot deel van het interieur gesloopt. Het heeft twee grote gebouwen met een totale oppervlakte van meer dan 15.000 vierkante meter.

Naast de speciale behandelkamers en een mortuarium, biedt het ook ontspanningsruimtes aan. Eigenlijk kun je er zien hoe een speelzaal, een theaterzaal, enzovoort, er uitziet. Het beboste park, de prachtige architectuur, de ruime en comfortabele kamers maakten van dit sanatorium een "kostbare" plek voor de hogere maatschappij van de regio in de jaren 1900. Sanatoria waren oorspronkelijk voorbehouden aan mannen, en later ook voor vrouwen.

Het is daarna tijdelijk gesloten in 1945 en opnieuw geopend kort daarna als geriatrisch ziekenhuis. Ten slotte, in 1999, sluit het oude bejaardentehuis definitief.

Recente artikelen

×