Het domein van het bejaardentehuis van Wysteria, gelegen aan de rand van Toulouse, heeft een rijke en complexe geschiedenis. Oorspronkelijk ontworpen als een gespecialiseerde ziekenhuisafdeling voor kankeropsporing, onderging dit gebouw een onverwachte transformatie tijdens de oorlog. Het werd namelijk gebruikt als toevluchtsoord voor Spaanse vluchtelingen, en bood zo een toevluchtsoord te midden van de onrust van die donkere periode.
Echter, met het verstrijken van de tijd en de evolutie van medische en sociale behoeften, is het bejaardentehuis van Wysteria geleidelijk aan verlaten. Het einde van de jaren 70 markeerde het begin van de verwaarlozing, toen er in de metropool Toulouse nieuwe, modernere en beter uitgeruste verzorgingshuizen werden gebouwd.
Tegenwoordig blijft het domein van Wysteria bevroren in de tijd, zijn gangen die ooit doordrenkt waren van zorg en solidariteit, weerklinken nu in stilte. De ramen getuigen van voorbije levens, maar de jaren van verlatenheid hebben hun sporen achtergelaten op de vervallen muren en de ooit groene tuinen.
Toch behoudt het bejaardentehuis van Wysteria ondanks zijn veroudering een mysterieuze charme, die stedelijke ontdekkingsreizigers en nieuwsgierigen op zoek naar vergeten verhalen aantrekt. Het is een plek waar het verleden samenkomt met het heden, waar elke kamer een verhaal vertelt en waar de sfeer, doordrenkt met nostalgie, uitnodigt tot nadenken over het verstrijken van de tijd en het lot van verlaten plaatsen.
