Fort Vaujours: W 1870 roku, w wyniku częściowej okupacji Francji przez armię pruską, opracowano system fortyfikacji Séré de Rivières mający na celu obronę Paryża. W latach 1874-1881 wokół miasta wzniesiono osiemnaście fortów, pięć redut i 34 baterie, w tym fort Vaujours.
Budowa i cechy
Budowa fortu rozpoczęła się w 1876 roku; był to fort o kształcie pięciokąta z 48 działami artyleryjskimi i garnizonem liczącym 691 żołnierzy. W 1882 roku budowa została ukończona, prezentując unikalny układ z dwoma aneksami połączonymi z centralnym fortem przez zadaszoną ścieżkę.
Fort Vaujours miał kształt prostokąta, otoczony ulicą Remparts, która symulowała fosę, przerwaną przez kaponierę wejściową zapewniającą jego obronę.
Rozwój i zastosowanie
W 1911 roku fort został zmodernizowany poprzez dodanie wieżyczki karabinów maszynowych oraz wieży Mougin wyposażonej w dwa działa kalibru 155 mm, które jednak zostały później usunięte. Podczas I wojny światowej fort służył jako teren szkoleniowy dla armii.
W czasie II wojny światowej, już 19 grudnia 1939 roku, rząd Daladiera wykorzystał fort jako obóz internowania dla recydywistów i osób bezdomnych zdolnych do mobilizacji, w okresie tzw. „dziwnej wojny”.
Dziś fort Vaujours pozostaje historycznym świadectwem architektury militarnej XIX wieku, przypominając o okresach konfliktów i napięć, które naznaczyły historię Francji.
