Klasztor Pierre Dufour, założony w wiosce od przybycia urszulanek w 1837 roku, był domem dla 28 zakonnic w 1903 roku. Niestety, w 1904 roku wrogie wobec zgromadzeń zakonnych prawo zmusiło je do rozproszenia, co oznaczało koniec ich aktywnej obecności w klasztorze.
Następnie, według niektórych informacji z 1919 roku (których nie udało się potwierdzić), urszulanki ostatecznie opuściły to miejsce. Los klasztoru zmienił się, gdy został przekształcony w kolonię letnią, oferując tym samym miejsce rekreacji dla wielu dzieci.
Jednak ta przemiana nie przetrwała, a klasztor ostatecznie zamknięto w latach 70. Dziś pozostaje on jako historyczny relikt, świadczący o obecności urszulanek i ewolucji funkcji tego miejsca na przestrzeni czasu.
