Klasztor Pierre Dufour, założony w wiosce od przybycia Urszulanek w 1837 roku, był domem dla 28 zakonnic w 1903 roku. Niestety, w 1904 roku prawa wrogie zgromadzeniom zakonnym zmusiły je do rozproszenia, co oznaczało koniec ich aktywnej obecności w klasztorze.
Następnie, według niektórych informacji z 1919 roku (których nie udało się potwierdzić), Urszulanki ostatecznie opuściły to miejsce. Los klasztoru przybrał wtedy nowy obrót, gdy został przekształcony w kolonię wakacyjną, oferując tym samym przestrzeń rekreacyjną dla wielu dzieci.
Jednak ta przemiana nie przetrwała, a klasztor ostatecznie zamknięto w latach 70. Dziś pozostaje on jako historyczny relikt, świadczący o obecności Urszulanek i ewolucji sposobów użytkowania tego miejsca na przestrzeni czasu.
