Sanatorium w Dreux, zbudowane w latach 1928–1932 z inicjatywy burmistrza Maurice’a Viollette’a, służyło leczeniu gruźlicy płuc. W szczytowym okresie w latach 30. XX wieku mogło przyjąć do 1 000 pacjentów, głównie dzieci, leczonych solarium.
Podczas drugiej wojny światowej dyrektor Gabriel Roche ratował Żydów, dostarczając im fałszywe zaświadczenia lekarskie. Po wojnie miejsce to stopniowo traciło na znaczeniu wraz z rozwojem medycyny. Było wykorzystywane jako dom spokojnej starości, a następnie ośrodek medyczno-pedagogiczny aż do 1980 roku, po czym przyjmowało pacjentów z rzadkimi chorobami aż do zamknięcia w 1990 roku.
W 1999 roku obiekt został wykupiony przez miasto Dreux, a teren stał się niebezpieczny, dochodziło do licznych wypadków, w tym śmiertelnego w 2016 roku, co spowodowało zaostrzenie środków bezpieczeństwa. W 2021 roku teren został całkowicie ogrodzony, a pierwszy budynek przekształcono w Centrum opieki nad matkami Bas Buissons.
