Sanatorium w Dreux, zbudowane w latach 1928–1932 z inicjatywy burmistrza Maurice’a Viollette’a, służyło leczeniu gruźlicy płuc. W szczytowym okresie w latach 30. mogło przyjąć do 1 000 pacjentów, głównie dzieci, leczonych solarium.
Podczas II wojny światowej dyrektor Gabriel Roche ratował Żydów, dostarczając im fałszywe zaświadczenia lekarskie. Po wojnie obiekt stopniowo tracił na znaczeniu wraz z rozwojem medycyny. Wykorzystywano go jako dom opieki, a następnie instytut medyczno-pedagogiczny do 1980 roku, po czym przyjmował pacjentów z rzadkimi chorobami aż do zamknięcia w 1990 roku.
W 1999 roku obiekt został wykupiony przez miasto Dreux, stał się niebezpieczny, a w 2016 roku doszło do śmiertelnego wypadku, co spowodowało zaostrzenie środków bezpieczeństwa. W 2021 roku teren został całkowicie ogrodzony, a pierwszy budynek przekształcono w Centrum Matczyne Bas Buissons.
