Dawny szpital, znany jako "Sanatorium Simone Weber", był pierwotnie placówką specjalizującą się w leczeniu gruźlicy. Założony w 1899 roku przez doktora Paula Spillmanna, powstał z potrzeby walki z narastającą epidemią gruźlicy, która panowała w dużych francuskich miastach, w dużej mierze napędzana przez zanieczyszczenia przemysłowe XIX wieku.
Na przestrzeni lat Sanatorium Simone Weber pełniło kilka kluczowych ról w dziedzinie zdrowia. Podczas I wojny światowej i II wojny światowej służyło jako szpitalny azyl dla rannych, w tym żołnierzy chorych na gruźlicę. W 1972 roku zostało przejęte przez grupę lekarzy, w tym doktorów Romeufa, Bertheau i Thérèse Jonveaux, którzy zarządzali nim do 1997 roku.
W 2006 roku szpital przeniósł swoich pacjentów do nowego zakładu szpitalnego Saint-Julien, co oznaczało koniec jego działalności medycznej. Od tego czasu dawny Sanatorium Simone Weber popadł w zapomnienie, pozostawiając za sobą dziesięciolecia historii medycznej i świadcząc o ewolucji opieki zdrowotnej we Francji.
