Urbex, czyli eksploracja miejska, to pasja odkrywania opuszczonych miejsc, które przez lata popadały w ruinę. Choć badanie nieznanych obiektów wydaje się nowoczesnym hobby, jego historia sięga wieków wstecz.
Jak powstał urbex? Kiedy ludzie zaczęli badać opuszczone budynki? Przyjrzyjmy się historii tej niezwykłej działalności.
Początki eksploracji miejskiej
🕰 XIX wiek – romantyzm i odkrywanie ruin
Badanie opuszczonych miejsc ma swoje korzenie w XIX wieku, kiedy ruiny dawnych zamków i pałaców zaczęły fascynować artystów i podróżników. W epoce romantyzmu odkrywcy odwiedzali dawne twierdze i opustoszałe klasztory, aby czerpać natchnienie do sztuki i literatury.
🏰 XX wiek – pierwsze wyprawy podziemne
Na początku XX wieku ludzie zaczęli badać podziemne tunele, kanały i katakumby. W Paryżu już w latach 30. XX wieku pojawiła się grupa „katakumbiarzy” (cataphiles), którzy poznawali rozległe podziemia francuskiej stolicy.
🚇 Lata 60.–80. – urbex w nowoczesnym wydaniu
Wraz z rozwojem miast pojawiło się coraz więcej opuszczonych fabryk, szpitali i linii kolejowych. Badanie tych miejsc stało się popularne wśród fotografów, historyków i miłośników mocnych wrażeń.
Rozwój urbexu w XXI wieku
📸 Lata 90. – pierwsze zdjęcia i dokumentacje
Prawdziwy rozkwit urbexu nastąpił w latach 90., gdy odkrywcy zaczęli dokumentować swoje wyprawy. Dzięki aparatom fotograficznym i pierwszym forom internetowym urbex stał się bardziej znany.
🌍 XXI wiek – eksploracja na całym świecie
Dzięki mediom społecznościowym i rozwojowi blogów, urbex stał się zjawiskiem ogólnoświatowym. Opuszczone miasta, schrony wojskowe, stare fabryki i zapomniane tunele przyciągają tysiące odkrywców na całym świecie.
📢 Obecnie urbex to nie tylko hobby, ale także sposób na poznawanie historii, fotografię i zwiedzanie świata na własnych warunkach.
Podsumowanie
Historia urbexu pokazuje, że badanie opuszczonych miejsc fascynuje ludzi od wieków. Od romantycznych ruin po przemysłowe olbrzymy, urbex rozwinął się w niezwykłe zjawisko łączące historię, sztukę i pasję do odkrywania.
