Neo-barok tarzda ve tarihi anıt olarak tescillenmiş Château Keller, 20 yılı aşkın terk edilmişliğine rağmen hayranlık uyandırıyor. Mucizevi korunması, tarihinin dokunaklı bir kanıtıdır.
Mekâna vardığımızda, yalnız ziyaretçiler olmadığımızı fark ediyoruz; bir fotoğrafçı, tarihle dolu bu mekâna romantik bir dokunuş katan evlileri ölümsüzleştiriyor. Bu küçük aksaklığa rağmen, ziyaret beklenmedik keşiflerle dolu, arşivler ve döneme ait dergiler gibi şatonun görkemli geçmişinin sessiz tanıklarıyla dolu büyüleyici bir deneyim sunuyor.
Bu mimari mücevherin, somut koruma ve rehabilitasyon projeleri olmasa bile, prestijine yakışır bir şekilde korunmaya devam etmesini ummaktan başka çaremiz yok. Ancak, şatonun yarı karanlığa gömülmesine ve ziyaretçilerini tam ve etkileyici bir deneyimden mahrum bırakmasına neden olan doğal ışık eksikliği karşısında bir tür çaresizlik hissetmemek zor.
