1906 yılında inşa edilen Émile Louis Yetimhanesi, yapımından bu yana çalkantılı bir tarih geçirmiştir. Başlangıçta yetim çocukları ağırlamak üzere tasarlanmış olan bu yer, kısa sürede mali zorluklarla karşılaşmış ve Birinci Dünya Savaşı sırasında bu durum daha da kötüleşmiştir. Bu savaş süresince yetimhane ve sahibi önemli borçlar biriktirmiştir.
1939'da İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla yetimhane terk edilmiş ve Almanlar tarafından tutuklama kampı olarak kullanmak üzere el konulmuştur. Savaş sonrası, Milli Eğitim Bakanlığı'nın sorumluluğuna geçerek geleceğin beden eğitimi öğretmenleri için bir eğitim merkezi haline gelmiştir. Ancak 1947'de tekrar terk edilmiştir.
1952'de, Üniversite Hastaneleri (CHU) bünyesinde yeni bir görev verilmiştir. Başlıca huzurevi olarak işlev görmüş, aynı zamanda iyileşme sürecindeki kişilere de ev sahipliği yapmıştır. Ancak bakım ve ısıtma masrafları çok yüksek olduğundan 1992'de terk edilmiştir.
O tarihten beri, şato terk edilmiş halde kalmış ve yıkım durumu önemli ölçüde artmıştır. Ancak, alan artık gözetim altındadır ve kullanıma kapatılmıştır; bu da ziyaretleri tehlikeli ve yasadışı kılmaktadır.
